سینوزیت

انسان ،انسان است. چه سیاه چه سفید و چه اسرائیلی!

with one comment

مونیخ

مونیخ

از وقتی یادم می آید در اخبار روزانه تلویزیون؛ بعد از سخنان مهم رهبر و رئیس جمهور در همایش ها و نماز جمعه ها، جنگ بین اسرائیل و فلسطین در صدر خبر ها قرار داشته است.آنقدر از جنایات اسرائیل و وحشی گری های این صهیونیست های بی ناموس گفته شده که ناخوداگاه احساس بدی در تمام ایرانی ها نسبت به آنها ایجاد شده است. به شخصه هیچ وقت به اینگونه اخبار توجهی نداشتم و اصلا نمی دانم قضیه این دعواهای قدیمی از چه قرار است و احساس خود را عاری از هرگونه جهت گیری تحمیل شده می دانستم، اما اثر مستقیم تبلیغات بر ذهن را وقتی متوجه شدم که فیلم «مونیخ» اثر «استیون اسپیلبرگ را می دیدم.
در تمام طول مدت فیلم با خود مبارزه می کردم که این طرز نگاه کارگردان به اسرائیل را باید قبول بکنم یا نه؟ و تماما در حال مقایسه بین اخبار کشور و نوع نگاه فیلم بودم.
بر خلاف تمام موارد این چنینی که معمولا آنچه از کودکی در ذهن نشسته پیروز می شود این بار حریف قدرتمندی به نام اسپیلبرگ در مقابل قرار داشت که سال هاست نگاهش و فیلم هایش من را تحت تاثیر قرار داده است و ایشان کاری کرد که باید اعتراف کنم در نهایت این ذهن پیشین من بود که شکست خورد و شاید از معدود دفعاتی باشد که شکست خوشایند است.
فیلم روی لبه نازکی حرکت می کند که هر لحظه امکان افتادن از آن به سمت یا بر خلاف اسرائیلی ها وجود دارد و هنر اسپیلبرگ اینجا نمایان می شود که مانند بند بازی تمام مسیر را به سلامت می پیماید.و نه تنها در این مسیر نمی لغزد بلکه به هدف خود که بالا بردن انسانیت و ارزش های انسانی باشد هم می رسد.و اکنون برای من اسرائیلی ها انسانند نه یک عده حیوان وحشی که فقط می جنگند برای داشتن قلمروی بیشتر.
در قسمت های پایانی فیلم دیالوگی وجود دارد که به شدت دوستش دارم:
«اگر همه جهان از ما(منظور اسرائیلی هاست) متنفر باشند و قصد کنن مارو بکشن ما هم باید راه بیفتیم و اونارو بکشیم؟ یهود اعتقاد داره که باید با دشمنانت هم خوب رفتار کنی تا تحت تاثیر قرار بگیرن.این یهودی واقعیه می فهمی؟ نه اینکه ما داریم می شیم»
این دیالوگ به من یکی که خیلی چسبید چرا که یاد اسلام افتادم و یاد این مسئله که ارزش ها همه جای دنیا یکسان است و فقط مختص ما نیست. مهم این که کجا به انها احترام می گذارند و کجا نه. (تو ایران که خبری ازش نیست) و البته نکته کوچک دیگری که در آن وجود دارد اینست که علاوه بر ما در تمام جهان حس خوبی نسبت به این قوم وجود ندارد دلیلش را نمی دانم اما خیلی جالب بود…
معتقدم برای شکستن یکسری از تابوهای ذهنی ما ایرانی ها دیدن این فیلم خیلی می تواند مفید باشد.البته فیلم جلوه های زیاد دیگری هم دارد که اکشن بین های حرفه ای رو هم میتواند حسابی سیراب کند…
این فیلم محصول سال 2005 و کاندید 5 جایزه اسکار بوده پس از دستش ندین….

p.s:چند وقتی که یکی از وزرا سخن از دوستی ملت ایران با ملت اسرائیل به میون آورده،هنوزم که هنوزه کلی دارن ازش انتقاد می کنند.من که شنیدم اسلام واقعی میگه که قوم و نژاد و رنگ و پوست برتری نمی آره البته اسلام دروغین این دولت هم یک چیزهایی میگه که خودتون خوب میدونید…
p.s 2:به مناسبت هفته دولت تو میدون ونک اعلامیه زدند که حمایت از دولت حمایت از اسلام است. یه جوره بزرگی که همه بتونن ببینن. خوب منکه دیگه مسلمون نیستم شمارو نمی دونم؟

Written by sinozit

سپتامبر 3, 2008 در 1:03 ب.ظ.

یک پاسخ

Subscribe to comments with RSS.

  1. دمت گرم نوشته‌ی خوبی بود

    آریو

    سپتامبر 6, 2008 at 10:34 ب.ظ.


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: